Zazwyczaj kojarzą się każdemu z nas z rozwodem, podziałem rodziny, a ostatecznie z obowiązkiem finansowym nazywanym alimentami, czyli pieniędzmi, które przekazywane są na dzieci. Czy obowiązek ten dotyczy tylko małżeństw, które się rozstały? Na kogo mogą one spaść? Jak poradzić sobie z zaległościami w spłacie? Dziś przyglądamy się bliżej alimentom oraz nowemu projektowi Ministerstwa Sprawiedliwości, który ma zapewnić ich skuteczniejsze egzekwowanie.
Każdy rodzic zobowiązany jest do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie. Co innego, gdy dochody z majątku dziecka wystarczają w zupełności na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Nadmienić należy, że rodzice mogą uchylić się od świadczeń względem dziecka pełnoletniego – tylko w przypadku, gdy wiąże się to z nadmiernym uszczerbkiem dla rodziców, bądź jeśli dziecko te nie dokłada starań w celu uzyskania możliwości samodzielnego utrzymania się.
Obowiązek alimentacyjny obciąży najbliższą rodzinę
Tylko wtedy, gdy inni zobowiązani do tego krewni nie będą w stanie go wykonać, ponieważ będą znajdować się w stanie niedostatku.
„Art. 129. 1. Obciąża on zstępnych (dzieci, wnuki, prawnuki itd.) przed wstępnymi (rodzice, dziadkowie, pradziadkowie), a wstępnych przed rodzeństwem; jeżeli jest kilku zstępnych lub wstępnych – obciąża bliskich stopniem przed dalszymi. 2. Krewnych w tym samym stopniu obciąża obowiązek alimentacyjny w częściach odpowiadających ich możliwościom zarobkowym i majątkowym.” – Kodeks rodzinny i opiekuńczy
Na obowiązek spłacania alimentów oraz ich wysokość nie ma wpływu, jeśli w ciągu ostatnich trzech lat osoba zobowiązana do ich spłaty bez ważnego powodu zrzekła się prawa majątkowego lub w inny sposób dopuściła się jego utraty. Dotyczy to również sytuacji, w której zrzekła się zatrudnienia, albo zmieniła je na mniej zyskowne.
Trzymiesięczny koszt utrzymania i żądania dziecka
Ojciec, który nie jest mężem matki zobowiązany jest do pokrycia wydatków związanych z ciążą oraz porodem, a także kosztów trzymiesięcznego utrzymania matki w okresie ciąży. W przypadku,
gdy matka poniosła szczególne straty majątkowe lub inne konieczne wydatki, może zażądać od ojca pokrycia odpowiedniej części tych wydatków oraz strat. Roszczenia te przysługują matce również w sytuacji, gdy dziecko urodziło się nieżywe. Przedawniają się one z upływem trzech lat od dnia porodu. Co ciekawe, dziecko może zażądać świadczeń alimentacyjnych, nawet od męża swojej matki, który nie jest jego ojcem. Te same uprawnienia przysługują dziecku w stosunku do żony swojego ojca, która nie jest jego matką. O otrzymaniu świadczenia zawsze decyduje sąd.
Nowelizacja
We wrześniu bieżącego roku Ministerstwo Sprawiedliwości przedstawiło nowe rozwiązania, które mają umożliwić skuteczniejsze wyegzekwowanie obowiązku alimentacyjnego. Znalazły się one w projekcie nowelizacji kodeksu karnego.
Projekt przewiduje:
Grzywnę oraz karę ograniczenia lub pozbawienia wolności do roku – wtedy, gdy dług przekroczy sumę trzech należnych świadczeń okresowych.
Wyższą karę grzywny, ograniczenia wolności bądź pozbawienia wolności do lat dwóch, dla tych, którzy unikają płacenia alimentów, a tym samym narażają najbliższą lub inną osobę na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.
Możliwość uniknięcia kary, lecz tylko wtedy, gdy zaległość zostanie dobrowolnie uregulowana przed wszczęciem postępowania.
*Artykuł powstał na podstawie Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oraz informacji zawartych na oficjalnej stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości.
[żródło:https://emediator.pl]
